Een middagslaapje

Wie rusten wil in 't groene woud,
Wie rusten wil met lusten,
Hij kieze een plekje, digt in 't hout
En vlijê zich tot rusten;
Een peluwtje van mollig mos,
Een kussentje van varen
En een gordijn van blâren.....
Geeft zoeten middagslaap in 't bosch.

De hemel van het ledekant
Blinkt prachtig-blaauw door 't loover,
De heesters slingren om den rand,
De bloesem hangt er over;
Het koeltje fluistert met de vliet,
De dartle vlinders spelen,
De nachtegalen kwelen....
Is 't niet een liefllijk wiegelied?

En 't best is: dat het groene woud
Met koelte en rust u lavend,
Van u geen zilver vraagt of goud,
Al slaapt gij tot den avend;
't Vraagt enkel: zijt gij mat, of moê?...
De slaapsteê is voor allen!
En is ze u goed bevallen,
Dan krijgt gij 't avondgoud nog toe!