Er zaten zeven kikkertjes

Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot.
De sloot die was bevroren,
de kikkertjes half dood.
Ze kwekten niet, ze kwakten niet
van honger en verdriet.
Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot.

De jongste, die een wijsneus was,
zei tot zijn kameraads:
Die malle nachtegalen,
wat hebben zij een praats.
Was eerst het ijs maar in de dooi,
wij zongen net zo mooi!
De jongste, die een wijsneus was,
zei tot zijn kameraads.

De milde lieve lente kwam,
zij kwaakten d’oude wijs.
Als zij dat zingen noemen,
wens ik ze weer in ’t ijs!
Ik geef die kikkers allemaal
voor ene nachtegaal.
De milde lieve lente kwam,
zij kwaakten d’oude wijs.