hij

hij

Van waar dat gij thans treurig zijt,
En mij niet eens beziet;
Daar even waart ge nog verblijd,
Van waar toch dit verdriet?

zij

Ik had mijn popje fraai gekleed,
En zie, uw booze hond,
Bast plots, hij hapt het met een beet
En sleurt het langs den grond.

hij

Heeft dit Fideel, die schelm, gedaan;
Welaan, herneem de pop!…
Ik roep hem hier… staak uw getraan;
Ik geef hem duchtig klop.

zij

O neen, mijn broeder, doe dat niet,
Hij wist niet wat hij deed;
Maar geef - en uit is mijn verdriet -
De pop een ander kleed.