Ik ging door groene weiden

Ik ging door groene weiden,
En door den morgendauw
Verhief zich, stil, bescheiden,
't Viooltje hemelsblauw.
Het geurde zoo lieftallig,
Het windje blies bevallig:
O bloeme! gij zijt schoon!

En aan de koele bronne,
Daar kwam een lieflijk wicht,
En onder 't licht der zonne
Wiesch het zijn aangezicht;
En op zijn glinstrend wezen
Lag frissche deugd te lezen:
O kindje! gij zijt schoon!

Een leeuwerk steeg ten hemel
En zong zijn tooverlied...
Ik keek door 't wolkgewemel,
Den zanger zag ik niet.
Ik mocht zijn schettren hooren
En 'k riep door vreugd verloren:
O zanger! gij zijt schoon!