Meimaand

De vogels springen door de heg
En zingen uit den treuren;
De Mei strooit bloesems langs den weg
En klopt aan alle deuren,
En zie! daar komt bij 't blij geluid
Het jonge volk de huizen uit.

Gij, kinders! zat een winter lang
Te kleumen en te treuren;
Nu lijkt die lieve vogelzang
Uw hartjes op te beuren;
Komt, zingt en springt dan nu om strijd,
Zoo flink alsof gij vogels zijt.

En zingt gij laag en zingt gij hoog,
En zingt gij uit den treuren,
En ziet gij aan des Hemels boog
De voorjaarsnevlen scheuren,
Denkt dan aan onzen lieven Heer,
Die bloesems geeft en Lenteweêr.

Mijn vogelkoor, mijn kinderkoor,
Dat 's beter dan te treuren!
Zingt vrij en blij uw Lente door
Bij zonneschijn en geuren,
En denkt - ook als gij ouder zijt -
‘Na winterdag komt lentetijd!’