Viooltje

Viooltje, zacht van kleuren!
Gij siert mijn' kleinen hof,
Viooltje, zoet van geuren!
Ik zing 'reis tot uw' lof;
Als alle bloempjes rusten
En sluimren in heur' knop,
Dan snuif ik nog met lusten
Uw lekkre geurtjes op.

En daarom steek uw kopje
Gerust maar uit het gras,
Zoo goed alsof-je een knopje
Van roos of lelie was.
Ei, waarom weg te schuilen,
Mijn kleine hartedief!
Zeg, waarom zou-je pruilen?
Ik heb u net zoo lief!

Wie lieflijk is van wezen
En nedrig van gemoed,
(Dat heb ik laatst gelezen)
Is dubbel schoon en goed:
En daarom, zedig bloempje!
Zing ik nu tot uw' lof,
En prijs u als het roempje,
Het roempje van mijn' hof.