De herdertjes lagen bij nachte

De herdertjens lagen bij nachte,
Ze lagen bij nacht in 'et veld,
Ze hielden vol trouwe de wachte;
Ze hadden de schaapjens geteld:
Daar hooren zij de Engelen zingen
Hun liederen vloeyend en klaar;
De herders naar Bethlehem gingen:
't Liep tegen het Nieuwe Jaar.

Toen zij er te Bethlehem kwamen,
Daar schoten drie stralen door-een:
Een straal van omhoog zij vernamen;
Een straal uit het krebjen beneên;
Toen vlamde er een straal uit hun oogen,
En viel op het Kindeken teêr;
Zij stonden tot schreyens bewogen,
En knielden bij Jesus neêr.

Maria die bloosde van weelde,
Van oodmoed en lieflijke vreugd;
De goede Sint Joseph, hij streelde
Het Kindtjen, der menschen geneucht.
De herders bevalen ter weiden
Hun schaapjens aan de Engelenschaar.
‘Wij kunnen van 't kribjen niet scheiden,
Wij wachten het Nieuwe Jaar.

Och Kindtjen, och Kindtjen, dat heden
In 't needrige stalletjen kwaamt,
Ach, laat ons uw paden betreden:
Want Gij hebt de wereld beschaamd.
Gij komt om de wereld te winnen;
Den machtigsten Vijand te slaan:
De kracht uwer liefde van binnen
Kan wereld noch hel weêrstaan.’