Zie, de maan schijnt door de bomen

Zie, de maan schijnt door de bomen,
makkers, staakt uw wild geraas.
't Heerlijk avondje is gekomen,
't avondje van Sinterklaas.
Van verwachting klopt ons hart:
wie de koek krijgt, wie de gard.

O, wat pret zal 't zijn te spelen
met die bonte harlekijn.
Eerlijk zullen we alles delen,
suikergoed en marsepein.
Maar, o wee, wat bitt're smart,
kregen wij voor koek een gard.

Doch ik vrees niet dat wij klagen,
vader, moeder zijn te goed.
Waren we ook niet alle dagen,
vele waren wij toch zoet.
Ban dus vrij de vrees van 't hart,
'k wed, er ligt geen enkele gard.